Is het normaal dat een tongriem-baby moeite heeft met hapjes?
Een tongriem (ankyloglossie) betekent dat de band van weefsel onder de tong korter of strakker is dan normaal, maar hoezeer dit het eten beïnvloedt, varieert enorm. Veel tongriem-baby's gaan soepel door puree, gepureerd voedsel en fingerfood en vertonen nooit een voedingsprobleem.
Sommige baby's hebben wel echte moeite. Tijdens het eten beweegt de tong voedsel van links naar rechts naar de kiezen, verzamelt het in een bal voor het doorslikken en helpt het voedsel van de lepel te halen. Wanneer de mobiliteit beperkt is, zie je misschien voedsel in het midden van de mond blijven zitten, terugvallen of extra kokhalsreflexen op brokjes veroorzaken.
Een geschiedenis van borstvoedingsproblemen is een aanwijzing dat vaste voeding meer oefening kan vergen, maar het is geen regel. De AAP beschouwt beslissingen over het al dan niet aanpassen van een tongriem als individuele medische beslissingen, dus concentreer je op de werkelijke vaardigheden van je baby aan tafel in plaats van het ergste te veronderstellen.
Wanneer je je dokter moet bellen
- Aanhoudend kokhalzen op alle texturen, inclusief gladde puree, zonder verbetering na enkele weken oefenen
- Voedsel dat constant uit de mond valt of zich ophoopt in de wangen, ver voorbij de eerste weken van vaste voeding
- Gewichtsverlies, dalen in groeipercentielen, of je baby lijkt niet genoeg voedsel binnen te kunnen krijgen
- Voortdurende strijd ondanks geleidelijke textuurstappen; vraag om een verwijzing naar een logopedist of voedingsspecialist voor een evaluatie
- Nieuwe voedingsveranderingen na een tongriemcorrectie, zoals weigering, duidelijke pijn of bloeden, die besproken moeten worden met de zorgverlener die het heeft uitgevoerd
- Als je baby ooit stikt en niet kan ademen, hoesten of huilen, bel dan onmiddellijk de hulpdiensten
Waarom een tongriem het eten van hapjes kan beïnvloeden
- Beperkte tongmobiliteit kan de lateraliteit beperken, de zijwaartse beweging die voedsel naar de kiezen brengt voor het malen.
- Het vormen van voedsel tot een samenhangende bal voor het doorslikken is afhankelijk van het cuppen en verzamelen door de tong, wat moeilijker kan zijn door een strakke frenulum.
- Het van een lepel halen van voedsel gebruikt de tong en de bovenlip samen, dus lepelvoeding kan rommelig of inefficiënt lijken.
- De ernst varieert enorm, en hoe de riem eruitziet onder de tong voorspelt niet hoe goed een baby daadwerkelijk zal eten.
- Voedsel dat niet efficiënt naar de zijkanten wordt verplaatst, kan in het midden van de tong blijven zitten en meer kokhalsreflexen op brokkelige texturen veroorzaken.
- Baby's met een eerdere geschiedenis van borstvoedingsproblemen hebben iets meer kans op extra oefening met vaste voeding, hoewel velen het goed doen.
Wat te proberen bij het beginnen met hapjes met een tongriem
Observeer specifieke vaardigheden, niet de diagnose
Let op de zijwaartse tongbeweging, hoe goed je baby voedsel van de lepel haalt en hoe ze omgaan met kleine zachte brokjes. Deze vaardigheden tonen aan of de riem daadwerkelijk het eten beïnvloedt.
Begin met gemakkelijkere texturen
Begin met dikke, gladde puree en ga dan verder met zachte, te pureren voedingsmiddelen. Texturen die bij elkaar blijven, zijn gemakkelijker te beheersen in de mond dan dunne, lopende of verspreidende texturen.
Bied grijpbare repen aan
Zachte, vingerlange repen voedsel zoals goedgekookte groenten of rijpe banaan laten je baby precies bepalen waar het voedsel in de mond gaat, wat helpt wanneer de tongbeweging beperkt is.
Vooruitgang op basis van vaardigheid, niet de kalender
Verhoog de textuur wanneer je baby de huidige met vertrouwen beheert in plaats van volgens een vast schema. De NHS adviseert om de textuur geleidelijk te verhogen gedurende het eerste jaar, en het is prima als die vooruitgang iets langer duurt voor je baby.
Documenteer de specifics op video
Neem korte clips op van lastige momenten, zoals voedsel dat eruit valt of kokhalzen op brokjes. Concrete beelden zijn veel nuttiger bij kinderarts- of voedingsafspraken dan beschrijvingen uit het geheugen.
