Is het normaal dat mijn peuter sommige dagen nauwelijks eet?
Ja. Na de eerste verjaardag vertraagt de groei en daalt de eetlust natuurlijk en fluctueert deze. De AAP merkt op dat peuters vaak goed zelfreguleren gedurende de week.
Kleine maagjes betekenen kleine porties. Een ruwe richtlijn is ongeveer 1 eetlepel per jaar leeftijd per voedsel bij maaltijden, met extra's als ze dat willen.
Kieskeurige fases en neofobie pieken vaak tussen de 18 en 24 maanden, volgens de richtlijnen van de NHS, en verlichten meestal met zachte blootstelling.
Wat het meest telt, is het patroon over weken en de groei op de curve, niet individuele maaltijden.
Streef naar balans gedurende de dag: bied een eiwit, een zetmeel, een fruit of groente, en een bron van gezonde vetten aan bij maaltijden.
Waarom peuters soms niet veel eten
- Normale ontwikkeling: langzamere groei na 12 maanden, druk bezig met verkennen, sterkere voedselvoorkeuren, en voorzichtigheid met texturen rond 18 tot 24 maanden.
- Te veel melk of sap drinken tussen de maaltijden door, wat kleine maagjes vult. De AAP adviseert om melk te beperken tot ongeveer 16 tot 24 oz per dag en routine sap te vermijden.
- Grazing en constant snacken dat de honger voor maaltijden dempt.
- Ziekte, tandjes krijgen, constipatie, of vermoeidheid die tijdelijk de eetlust verlaagt.
- Druk aan tafel, omkopingen, of strijd die de bereidheid om te eten vermindert.
- IJzertekort kan de eetlust onderdrukken. Tussen 1 en 3 jaar zijn de behoeften hoog in verhouding tot de grootte.
- Sensorische gevoeligheden of orale-motorische uitdagingen die bepaalde texturen moeilijk te hanteren maken.
- Schema verschuivingen en ontwikkelingssprongen die de maaltijdritmes verstoren.
Wanneer de dokter te bellen
- Gewichtsverlies, daling van groeipercentielen, of geen groei over 2 tot 3 maanden.
- Minder dan 3 tot 4 natte luiers of zeer donkere urine, geen urineren gedurende 8 uur, droge mond, of lethargie.
- Aanhoudend braken, chronische diarree, bloed in de ontlasting, of pijnlijke constipatie met het vasthouden van ontlasting.
- Stikken, hoesten, of kokhalzen met de meeste texturen, of duidelijke problemen met kauwen of slikken.
- Extreme beperking zoals het eten van minder dan 10 totale voedingsmiddelen, stress tijdens maaltijden, of weigering van hele voedselgroepen gedurende meer dan 1 tot 2 maanden.
- Tekenen van voedingsdeficiëntie zoals bleekheid, vermoeidheid, broze nagels, of pica wat kan wijzen op ijzertekort.
- Mondzweren, hoge koorts, of ziekte die een slechte vochtinname gedurende 24 uur of een slechte voedselinname langer dan 48 uur veroorzaakt.
- Elke zorg die je hebt dat er meer aan de hand is dan typische kieskeurigheid.
Wat nu te doen, zonder druk
Gebruik de verdeling van verantwoordelijkheid
Jij beslist wat, wanneer en waar. Jouw peuter beslist of en hoeveel te eten. Deze door de AAP goedgekeurde aanpak vermindert strijd en ondersteunt zelfregulatie.
Stel een voorspelbare routine in
Bied 3 maaltijden en 1 tot 2 geplande snacks aan om de 2 tot 3 uur, met water ertussen. Voorbeeld: 7:30 ontbijt, 10 snack, 12:30 lunch, 15:30 snack, 18:00 diner.
Verklein porties, laat extra's toe
Begin met 1 eetlepel per jaar leeftijd per item. Peuters zijn eerder geneigd om kleine hoeveelheden te proberen en om meer te vragen als ze hongerig zijn.
Neem een veilig voedsel bij elke maaltijd op
Serveer een of twee voedingsmiddelen die jouw peuter betrouwbaar accepteert naast gezinsvoedsel. Ze kunnen zich vullen met het veilige item terwijl ze de anderen zien en aanraken.
Blootstelling zonder druk
Bied regelmatig niet-geliefde voedingsmiddelen aan in kleine hapjes, verschillende vormen, of gemengd met dips. Het kan 10 tot 15 rustige blootstellingen duren om comfortabel te worden. Prijs nieuwsgierigheid, niet happen.
Let op de dranken
Beperk koemelk tot ongeveer 16 tot 24 oz per dag na 12 maanden en vermijd routine sap. Water is de standaard tussen de maaltijden. Dit is consistent met het advies van de AAP en NHS.
Verhoog calorieën en voedingsstoffen voorzichtig
Verrijk vertrouwde voedingsmiddelen met gezonde vetten en eiwitten: olijfolie op pasta, avocado op toast, noten- of zadenboter op fruit, kaas op groenten, ei in gebakken rijst, volle yoghurt. Combineer ijzerrijke voedingsmiddelen met vitamine C om de opname te ondersteunen.
Houd maaltijden kort en aangenaam
Streef naar 15 tot 30 minuten, zet iedereen samen, en verwijder afleidingen. Eindig de maaltijd rustig als de tijd om is. Geen happen achtervolgen door het huis.
Pak constipatie en ijzer aan
Bied vezels en vloeistoffen voor regelmatige ontlasting. Neem ijzerrijke voedingsmiddelen op zoals vlees, bonen, verrijkte granen, en groenten. Als de eetlust laag blijft, vraag je kinderarts om screening op ijzertekort.
Model en betrek
Eet dezelfde voedingsmiddelen, toon genot, en laat jouw peuter helpen met het wassen van groenten, roeren, of opdienen. Betrokkenheid vergroot de interesse zonder druk.
Veelgestelde vragen
Hoeveel moet een 1 tot 3-jarige per dag eten?
De eetlust varieert sterk. Veel peuters voldoen aan hun behoeften met ongeveer 3 maaltijden plus 1 tot 2 snacks. Een ruwe portierichtlijn is 1 eetlepel per jaar leeftijd per voedsel bij maaltijden, bied daarna extra's aan. De AAP merkt op dat de dagelijkse energiebehoeften vaak rond de 1.000 tot 1.400 calorieën liggen, afhankelijk van grootte en activiteit, maar het tellen van calorieën is zelden nodig als de groei op schema ligt.
Wat voor maaltijdschema werkt het beste voor een peuter met een lage eetlust?
Probeer een eenvoudig ritme: ontbijt, snack, lunch, snack, diner met 2 tot 3 uur ertussen. Bied water aan tussen de maaltijden en houd melk bij de maaltijden of snacks. Voorspelbaarheid bouwt honger op en vermindert grazing.
Moet ik ze dwingen een bepaald aantal happen te nemen?
Nee. Dwingen, omkopen, of het tellen van happen kan averechts werken en de inname op de lange termijn verminderen. Gebruik de verdeling van verantwoordelijkheid: jij kiest wat, wanneer en waar, en jouw peuter kiest of en hoeveel.
Hoeveel melk is te veel?
Beperk koemelk tot ongeveer 16 tot 24 oz per dag na 12 maanden. Meer kan ijzerrijke voedingsmiddelen verdringen en de honger dempen. Bied water aan tussen de maaltijden en vermijd routine sap.
Wat als mijn peuter maar een handvol voedingsmiddelen eet?
Houd hun veilige voedingsmiddelen beschikbaar terwijl je kleine, laagdrempelige blootstellingen aan nieuwe voedingsmiddelen bij de meeste maaltijden toevoegt. Gebruik voedselketens, zoals het veranderen van vorm, temperatuur, of kruiden van een vertrouwd voedsel. Als de lijst krimpt of onder de 10 totale voedingsmiddelen komt, neem dan contact op met je kinderarts.
Hoe lang moeten maaltijden duren?
Streef naar 15 tot 30 minuten. Eindig de maaltijd rustig als de tijd om is. Lange, uitgerekte maaltijden, grazing, of schermen aan tafel verlagen meestal de inname.
Kan een ijzertekort de eetlust beïnvloeden?
Ja. IJzertekort kan de eetlust en energie verminderen. Bied ijzerrijke bronnen aan zoals vlees, bonen, linzen, verrijkte granen, en groenten met vitamine C-voedsel. Als je je zorgen maakt, vraag je kinderarts om testen en of supplementen nodig zijn.
Moet ik een multivitamine of vitamine D geven?
Veel peuters krijgen wat ze nodig hebben uit voedsel, maar sommigen kunnen profiteren van vitamine D als de inname van verrijkte zuivel of vis laag is. Bespreek supplementen met je kinderarts, die advies kan afstemmen op het dieet en de groei van je kind.
Is het normaal dat de eetlust daalt tijdens het doorkomen van tanden of ziekte?
Ja. Bied zachte, koele voedingsmiddelen en veel vloeistoffen aan. De eetlust komt meestal binnen een paar dagen terug na herstel. Bel je dokter als je kind niet drinkt, tekenen van uitdroging vertoont, of als de slechte inname langer dan 48 uur aanhoudt.
Wanneer moet ik me zorgen maken dat dit meer is dan kieskeurig eten?
Rode vlaggen zijn onder andere gewichtsverlies, dalende percentielen, stikken of problemen met kauwen, aanhoudend braken of diarree, zeer beperkte diëten, of stress bij bijna elke maaltijd. Neem contact op met je kinderarts voor beoordeling en ondersteuning.
Ontdek Nibli
Persoonlijke babyvoedingsplannen, recepten en allergenenmonitoring.